وَ ذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ الاية « 1 » و ممكن است عهد و ميثاقى كه همه انبياء از امتهاى خود بر تصديق بنبوت حضرت خاتم و امامت اوصياى او گرفتند چنانچه مفاد بسيارى از اخبار است كه در كافى شريف ذكر شده و فى الجمله از آيات شريفه قرآن نيز استفاده مىشود . مانند آيه : وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ « 2 » ( و ياد كن زمانى را كه خدا ميثاق پيغمبران را گرفت كه آن كتاب و حكمت كه شما را دادم و سپس پيغمبرى آيد و تصديق كند آنچه را كه با شماست به او ايمان آريد و او را يارى كنيد ) . و آيه : وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ « 3 » ( و بشارت دهنده‌ام به پيغمبرى كه بعد از من ميآيد و اسم او احمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است ) . و مراد از عهد الهى با بندگانش در جمله أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وعده‌هايى است كه خداوند به بندگان داده از اعطاء و ازدياد نعمت دنيوى و دفع بليات آن و ايتاء نعم اخروى و نجات از مهالك آن در اثر ايمان و اخلاق فاضله و اعمال صالحه ، و معلوم است كه خداوند خلف وعده نميفرمايد زيرا خلف وعده قبيح است و فعل قبيح محال است از خداوند صادر شود و اين جمله دلالت بر موضوع رجاء دارد چنانچه جمله بعد إِيَّايَ فَارْهَبُونِ بر موضوع خوف دلالت دارد و ما در مجلد سوم كلم الطيب در خاتمه كتاب ادلّه رجاء را در تحت دوازده عنوان متعرض شده‌ايم . وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ رهب بمعنى خوف و خشية است و راهب كسى را گويند

--> ( 1 ) - آيه 82 و 83 ( 2 ) - سوره آل عمران آيه 57 ( 3 ) - سوره صف آيه 6